توسعه الموت با کشف ظرفیت‌های مغفول منطقه امکان‌پذیر است

به گزارش خبرنگار مهر، هادی خانیکی بعد از ظهر شنبه در جلسه شورای راهبردی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان قزوین اظهار کرد: یکی از رویکردهای دولت، شناسایی و خلق منابع جدید در مناطق و توجه به ظرفیت‌هایی است که تاکنون کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند.

وی افزود: الموت می‌تواند از دل تاریخ خود، زندگی امروز را نیز بسازد و در کنار ارزش‌های تاریخی، ظرفیت‌هایی برای توسعه گردشگری، ایجاد شغل و شکل‌گیری فعالیت‌های اقتصادی و اجتماعی داشته باشد.

عضو شورای راهبردی وزارت میراث فرهنگی با تأکید بر اینکه مسائل این حوزه با اقدامات پراکنده حل نمی‌شود، گفت: برای استفاده از ظرفیت‌های محلی، همکاری میان دستگاه‌های دولتی، نهادهای مدنی، دانشگاه‌ها، فعالان فرهنگی و اجتماعی و مردم ضروری است.

خانیکی یکی از مسائل مهم جامعه ایران را ضعف نهادهای مدنی دانست و اظهار کرد: دولت و حاکمیت باید از ظرفیت تشکل‌ها، گروه‌های اجتماعی، دانشگاهیان، فعالان فرهنگی و امور خیر استفاده کنند تا صاحبان ایده احساس کنند دیده می‌شوند و در فرآیند حل مسائل نقش دارند.

وی «گفت‌وگو» را دومین نیاز مهم جامعه عنوان کرد و گفت: با وجود تنوع و تکثر موجود در جامعه، ظرفیت‌های گفت‌وگویی هنوز ضعیف است و این مسئله از خانواده تا رابطه میان جامعه و حکومت و حتی در محیط‌های دانشگاهی دیده می‌شود.

عضو شورای راهبردی وزارت میراث فرهنگی تشکیل شوراهای راهبردی در استان‌ها را اقدامی مؤثر برای تقویت این ارتباط دانست و افزود: این شوراها می‌توانند زمینه شنیده شدن دیدگاه‌های نخبگان و استفاده از ظرفیت‌های محلی در فرآیند تصمیم‌سازی را فراهم کنند.

خانیکی «مسئولیت اجتماعی» را سومین موضوع مهم دانست و گفت: جامعه نیازمند تقویت احساس مسئولیت نسبت به یکدیگر است و تجربه جنگ اخیر نیز نشان داد که توجه مردم به یکدیگر و همدلی اجتماعی از ظرفیت‌های مهم جامعه ایران است.

وی با اشاره به مسئله احساس تبعیض در جامعه اظهار کرد: ممکن است این احساس در همه موارد با واقعیت یکسان نباشد، اما شهروندان در حوزه‌هایی مانند اشتغال، درمان و دریافت تسهیلات احساس می‌کنند به اندازه کافی دیده نمی‌شوند و این مسئله باید مورد توجه قرار گیرد.

خانیکی در پایان تأکید کرد: شوراهای راهبردی می‌توانند به کاهش فاصله میان نهادهای رسمی و غیررسمی کمک کنند و با تکیه بر تجربه‌های محلی، دانش بومی و ظرفیت‌های مغفول، زمینه مشارکت بیشتر مردم و نخبگان در حل مسائل کشور را فراهم سازند.